De klimaatbetogingen maken duidelijk dat vandaag iedereen begaan is met een toekomstgericht milieubeleid. Nieuwe technologie zal daarin zeker een hulpmiddel zijn om de doelstellingen te behalen. Denk bijvoorbeeld aan elektrische wagens. Hieruit is het project ‘Steel S4 EV’ ontstaan. Dat beoogt het ontwikkelen van een lichte en veilige elektrische wagen voor personentransport in de stad. De opzet is om door toepassen van geavanceerde hoogsterkte stalen een licht, maar uiterst sterk en stijf frame te ontwikkelen.
Een materiaalcertificaat is meer dan een stuk papier. Het zegt iets over het materiaal, maar het is de taak van de gebruiker om hier de juiste informatie uit te halen, zodat het aangekochte materiaal makkelijk en zonder verrassingen verwerkt kan worden. Een belangrijke taak hierin is weggelegd voor de lascoördinator.
Bruggen zijn typisch constructies die vanwege dynamische belasting gevoelig zijn voor vermoeiing. Ondanks hun goede mechanische eigenschappen worden hogesterktestalen nog niet veel toegepast voor dit soort constructies. Dit komt omdat zij een groot deel van hun vermoeiingssterkte verliezen wanneer eraan wordt gelast. Met het project OPTIBRI hebben onderzoekers aangetoond dat de vermoeiingssterkte verbeterd kan worden door een geschikte nabehandeling.
In de pilotenopleiding is het gebruik van een vliegtuigsimulator helemaal geaccepteerd. Deze simulator wordt niet alleen gebruikt om te testen of iemand aanleg heeft om piloot te worden, maar ook voor het trainen van geschoolde piloten. Op dezelfde manier kan een virtuele lassimulator ingezet worden in het lasonderwijs. Dat gebeurt nu nog maar mondjesmaat. Wat zijn de eerste ervaringen?
De stijgende eisen op het vlak van gewicht en functionaliteit in de industrie leiden tot de noodzaak van het verbinden van ongelijksoortige materialen. Tekortkomingen van de traditionele lastechnieken hebben geleid tot de ontwikkeling van innovatieve verbindingstechnieken, zoals de elektromagnetische pulstechnologie. Hierbij wordt gebruikgemaakt van elektromagnetische velden om op een efficiënte manier ongelijksoortige materiaalcombinaties te verbinden.
Lasercladden (of Laser Metal Deposition, LMD) is een lasproces voor oppervlaktebehandeling waarbij gebruik gemaakt wordt van een laser om een dunne laag van het oppervlak van het werkstuk te smelten en te vermengen met een toegevoegd materiaal.
Het Belgisch Instituut voor Lastechniek heeft goedkeuring gekregen voor een aantal nieuwe onderzoeksprojecten, gesteund door het Agentschap voor Innoveren en Ondernemen in Vlaanderen. Zowel Vlaamse als Nederlandse bedrijven hebben de mogelijkheid om zich aan te sluiten bij de gebruikersgroep van deze projecten (Soundweld, Flow Curve, Corona).
Het proces hybride laserlassen is nog zeer weinig bekend in België. We sommen de belangrijkste voordelen op, alsook een aantal algemene opmerkingen. We stellen tevens de resultaten voor van het door CEWAC en BIL uitgevoerde collectief ontwikkelingsproject ARCLASER.
Dit artikel is een korte samenvatting van het collectief onderzoeksproject over weerstandlassen van hoogsterkte staalsoorten en staalsoorten met deklagen, dat door het onderzoekscentrum van het BIL en het De Nayer Instituut werd uitgevoerd in 2004 en 2005. In het project werd de lasbaarheid van verschillende recent ontwikkelde hoogsterkte staalsoorten onderzocht en werd de invloed van deklagen op staalsoorten op de weerstandlasbaarheid nagegaan.